censuur upload filter

Europese upload filter, einde van het internet?

mrt 21

Leestijd artikel: ca. 7 minuten

Veel mensen denken niet altijd positief over de EU, ze vinden dat de EU zich te vaak met de lidstaten bemoeid. Dat mensen dit vinden is niet zo raar, er komen de laatste tijd een hoop omstreden wetsvoorstellen naar voren die keer op keer weer voor ontevredenheid zorgen. Zo is dit ook het geval bij de nieuwe Europese upload filter wet. Misschien heb je het wel eens voorbij zien komen maar misschien ook niet. Na het lezen van dit artikel weet je alles over deze omstreden wet en de gevolgen daarvan.

Over welke wet gaat het?

Op 13 februari 2019 was het zover, na jaren van onderhandelingen is besloten dat de nieuwe auteursrechtenwet wordt ingevoerd. De richtlijn stond al sinds september 2016 op de planning van de Europese Commissie. Het parlement en de raad hebben gezamenlijk een richtlijn opgesteld die ervoor zou moet zorgen dat de auteursrechten van bijvoorbeeld schrijvers en muzikanten beter beschermd worden. Zij willen dat de artiesten voortaan geen last meer hebben van mensen die ongevraagd hun content gebruiken. Zo waren veel artiesten ontevreden over het feit dat hun muziek overal terug was te horen op YouTube. Vaak plaatsten de makers van de video geen verwijzing naar de oorspronkelijke bron van het materiaal.

De copyrightwet ligt momenteel klaar en hoeft alleen nog goedgekeurd te worden door de lidstaten van de Europese Raad en het Europees Parlement. Meestal is dit slechts een formaliteit, de onderhandelingen over de wet zijn al afgerond en de lidstaten hebben bezwaar kunnen maken.

Klinkt prima toch, wat is het probleem?

Auteursrechten moeten beschermd worden, daar is iedereen het wel over eens. Op dit moment is het al verboden om auteursrechtelijk beschermd materiaal te gebruiken als je de rechten niet bezit. Je mag bijvoorbeeld niet zomaar ieder liedje gebruiken onder die YouTube video die je gemaakt hebt. Wat gaat er dan precies veranderen?

Artikel 11 – de “linktaks”

Het klinkt als een vreemd woord, maar het verhaal erachter is nog vreemder. De term linktaks is het Nederlandse afgeleide van het Engelse Link Tax. Deze term is bedacht door tegenstanders van de wet. Met de nieuwe wet gaat het namelijk verboden worden om inhoud van een website te delen als het meer is dan een enkel woord. Waar moet je dan aan denken? Iets wat we iedere dag tegenkomen bijvoorbeeld, bij het delen van een link. Het delen van het onderstaande rood gemarkeerde deel zou verboden worden met de nieuwe wet, dit stukje tekst is namelijk auteursrechtelijk beschermd.

linktaks-voorbeeld
Dit is verboden als de nieuwe wet wordt doorgevoerd

Met de nieuwe wet zou een platform (bijvoorbeeld Facebook of Youtube) een licentie moeten hebben voor het gebruik van de tekst. Het verkrijgen van die licentie kost een bedrijf geld. Technisch gezien zou iedere geplaatste link dus geld gaan kosten voor het bedrijf.

Artikel 13 – Uploadfilter

Met de nieuwe wet moeten bedrijven er alles aan doen om de auteursrechten te beschermen. Als ze geen licentie hebben voor het gebruik mag het niet op de website staan. Komt het wel op de website? Dan kan de rechthebbende de website een factuur sturen voor het gebruik van de content. Er zijn dus twee opties voor de bedrijven, als voorbeeld kan je Facebook in gedachte nemen.

Optie 1: Het bedrijf sluit een overeenkomst af met alle mogelijke rechthebbende

Dit is mogelijk door afspraken te maken met grote bedrijven zoals nieuwswebsites en filmmakers. Maar, in principe zit er copyright op iedere tekst, foto, liedje, etc. Post een gebruiker iets waar Facebook geen licentie voor heeft? Dan is Facebook aansprakelijk en moeten ze een bedrag betalen aan de rechthebbende. Waarschijnlijk zullen veel bedrijven dus voor optie 2 gaan.

Optie 2: Het bedrijf gebruikt een uploadfilter

Een uploadfilter is een (automatische) controle of je post bijvoorbeeld teksten of afbeeldingen van iemand anders bevat. Is dat het geval of denkt het systeem dat dit het geval is? Dan wordt je post niet toegelaten of achteraf verwijderd. Veel experts verwachten dat dit tot een extreem beleid gaat leiden waar bedrijven een bericht of video verwijderen bij twijfel.

De nadelen van een filter

Een filter zou best handig zijn als de filter ook daadwerkelijk altijd werkt, dit is alleen niet altijd zo. Als een uploadfilter wel iets doorlaat kan de rechter oordelen dat het de fout van het bedrijf is. Zij kunnen hiervoor aansprakelijk worden gesteld en moeten dan een schadevergoeding betalen. Op die manier zullen er waarschijnlijk een hoop schadeclaims worden ingediend door makers van content. Dit zal er dus voor zorgen dat de bedrijven streng gaan filteren om zo te ontkomen aan deze kosten. Als gevolg daarvan wordt de vrijheid van meningsuiting op het internet aanzienlijk aangetast. De kans dat iets onterecht verwijderd wordt is namelijk erg groot.

Een stortvloed aan kritiek

Niet zo raar dus dat deze richtlijn tot veel kritiek heeft geleid onder de lidstaten. Zo vragen veel lidstaten zich af wat er nu eigenlijk verstaan moet worden onder beschermde content. Mogen bronnen wel gebruikt worden? Mag muziek nog wel gedeeld worden? Kunnen de bedrijven op alles filteren wat ze maar willen? Ook veel experts spreken zich ook uit tegen deze regelgeving uit de EU. Zo stuurde de Electronic Frontier Foundation een open brief aan de president van het Europees Parlement. De brief is onder andere getekend door de oprichter van Wikipedia en de grondlegger van het internet.

Wat zegt de politiek over de wet?

Veel politici in de EU staan niet achter deze wet, zo ook Julia Reda. Zij strijd als Europarlementariƫr en politicus van de Duitse Piratenpartij tegen het voorstel tot invoering van de wet. Reda stelt dat internetdiensten door de invoering van artikel 13 hard aan de slag moeten om licenties in handen te krijgen. Door de voorgestelde richtlijn is de website verantwoordelijk voor de licentie, dat is eigenlijk een onmogelijke taak. Ook de Piratenpartij in Nederland heeft zich uitgesproken tegen dit voorstel. Zij zijn van mening dat het internet juist een plek moet zijn waarop bedrijven en mensen content aan kunnen bieden. De nieuwe wet zou dit ernstig beperken. Op die manier krijg je censuur, iets waar deze partijen zich altijd sterk tegen af zetten.

Het voorstel is aangenomen

Op 26-03-2019 is het voorstel definitief aangenomen met 348 voorstemmen, 274 tegenstemmen en 36 onthoudingen. De Nederlandse partijen
D66, VVD, PvdA en GroenLinks hebben tegen het voorstel gestemd, SP heeft hun stem onthouden en het CDA heeft voor de richtlijn gestemd. Over ca. 2 jaar moeten alle lidstaten de richtlijn hebben omgezet in landelijke wetgeving. De gevolgen en inhoud van deze wet zijn nog niet goed te overzien maar betekenen hoogstwaarschijnlijk dat platformen als YouTube en Facebook een upload filter gaan invoeren. Wil je op de hoogte blijven van ontwikkelingen? Volg SoftGiant op Facebook >
https://www.facebook.com/SoftGiant-Nederland-1667681683318789/

Bericht achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *